Αναρτήθηκε από: firfiris | Αύγουστος 2, 2010

Kirmizi Rusvet – Ikinci Bölüm (κόκκινο ρουσφέτι – δεύτερο μέρος)

Στην Κύπρον το ρουσφέττιν τζιαι η αναξιοκρατία εν συστημικά. Εν μέρος της κρατικής δομής μας τζιαι του πολιτικού συστήματος. Οι σχέσεις ψηφοφόρων κομμάτων είναι καθαρά πελατειακές με ιδεολογικές αποχρώσεις κυρίως στην βάση των επιλογών των γονιών των πλείστων τζιαι όϊ αποτέλεσμαν πολιτικής αναζήτησης τζιαι ανάλυσης δεδομένων.

Όλα τα κόμματα ζούν με το ρουσφέττιν, οι δε μικροί που φωνάζουν ενάντια στο ρουσφέττιν τζιαι σσίζουν τα ρούχα τους για την αξιοκρατίαν το κάμνουν γιατί δεν μπορούν λόγω μεγέθους να κάμουν ρουσφέττιν. Τούτον το σύστημαν συντηρείται γιατί έχουμεν έναν υπερμεγεθές κρατικόν μηχανισμόν, έναν παρασιτικόν εν πολλοίς Λεβιάθαν ο οποίος αποτελεί το άγιον δισκοπότηρον του κάθε πικραμένου.

Το τελευταίο περιστατικό με τις ευνοικρατικές μεταθέσεις στην ΕΦ από το Γραφείον του Προέδρου της Δημοκρατίας εν απλά ακόμα έναν καρέ στην κωμωδία της ζωής μας. Αυτόν θα συνέβαινε ανεξάρτητα του ποιο κόμμα κυβερνά. Δαμαί όμως σταματούν οι διαφορές του κυβερνώντος κόμματος με τα υπόλοιπα. Το τι ακολούθησε (δεύτερη φορά σε ένα μήνα) είναι αποκλειστικόν προνόμιον του ΑΚΕΛ.

Πως το κάμνουν ούλλοι το ρουσφέττιν ξέρουμεν. Όμως μόνον το ΑΚΕΛ εν το κόμμαν του λαού, του καταπιεσμένου, του μεροκαμαθκιάρη, του αρκάτη, του αδικημένου. Μόνον το ΑΚΕΛ φουμίζεται στο όνομαν του ότι εν προοδευτική δύναμη, τζιαι μόνον το ΑΚΕΛ επροώθησεν τζιαι εξέλεξεν Πρόεδρον της Δημοκρατίας στην βάση της «Δίκαιης Κοινωνίας». Όλα τα κόμματα μιλούν για αξιοκρατία τζι εν υποκριτές. Όμως του ΑΚΕΛ μιλά για ισότητα πράμα που καθιστά την υποκρισία του Φαρισαϊκή. Το ΔΗΣΥ, το ΔΗΚΟ τζιαι η ΕΔΕΚ δέννεν τα κόμματα του ‘απλού λαού’ (whatever the fuck σημαίνει ‘απλός λαός’, εγώ είμαι σύνθετος άνθρωπος πάντως).

Όπως και στην περίπτωση με το ήμεϊλ της ιδιαιτέρας του ΓΓ του ΑΚΕΛ Άντρου Κυπριανού, έτσι τζιαι τωρά εξεκίνησε μια Σοβιετικού τύπου μηχανή προπαγάνδας που θα απευθύνεται σε κάφρους, μωρά τζιαι άτομα με σοβαρήν νοητική καθυστέρηση.

Η απάντηση του Κυβερνητικού εκπροσώπου στις επικρίσεις της αντιπολίτευσης ήταν η εξής…wait for it……»Απόν αντρέπεται, ο κόσμος εν δικός του. Όσοι ζουν σε γυάλλινα σπίτια να μην ρίχνουν πέτρες. Επί καιρώ Κληρίδη η Δημόσια Υπηρεσία αυξήθηκε κατά 10.000 άτομα», ή κάτι τέθκοιον είπεν. Η φταίν οι ιδιαιτέρες οι οποίες φαίνεται έχουν τα αρχ**** να στέλνουν ημεϊλ με συστάσεις για «ανθρωπιστικούς» λόγους χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν, που την καλοσύνη της ψυσιής τους. Εγιώ έν τζιαι! Εν οι γραμματείς που φταίσειν οϊ οι Φαρισσαίοι…

Προσέξετε παρακαλώ την ποδκιαντραποσύνη εν έτη 2010. Ναί, τζιαι ο ΔΗΣΥ έκαμεν ρουσφέθκια ΠΡΙΝ 8 ΧΡΟΝΙΑ (αλλά εισήγαγεν τζιαι τις εξετάσεις τζιαι τις βαθμολογήσεις των γραπτών που το πανεπιστήμιον Κύπρου)! Αλλά τζιαι πέρσι να τα έκαμνεν, δικαιολογείται να τα κάμνει το ΑΚΕΛ ή το ΔΗΚΟ η ο οποιοσδήποτε σήμερα; Αντί να πουν συγγνώμη τζιαι να κρύψουν μες την πέτσα τους έχουν το ΘΡΑΣΟΣ να μας λαλούν εμμέσως πλην σαφώς «επειδή το εκάμνετε εσείς θα τα κάμνουμεν τζιαι εμείς!»

Επειδή ο γείτος μου δεν φορεί ζώνην ασφαλείας, εν εντάξει για μέναν να μεν φορώ; Επειδή ο γείτονας μου έκαμεν παράνομονην επέκτασην της οικίας του, εν ανάγκη να το κάμω τζι εγώ;

ΤΟΥΤΟΝ ΔΕΝΝΕΝ ΚΡΑΤΟΣ! ΕΝ ΜΩΣΑΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ! ΜΙΑΝ ΣΟΥ ΜΙΑ ΜΟΥ ΚΟΥΜΠΑΡΕ!

Δικαιούται ο ΔΗΣΥ ή οποιοσδήποτε έκαμεν ρουσφέττιν στο παρελθόν να μιλά για αξιοκρατία; Σίγουρα δεν έσιει το ηθικόν έρεισμαν κάποιου που έσιει την φωλιάν του καθαρήν, αλλά η αντιπολίτευση έσιει την ευθύνην τζιαι υποχρέωσην να ελέγχει την κυβέρνησην.

Επίστευκα ότι μετά το πρώτον συμβάν με το ήμεϊλ δεν θα μπορούσαμεν να ππέσουμεν πιο χαμηλά. Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος εξεπέρασεν τον πάτον τζιαι όπως πάει θα βρεθεί στο κέντρον της Γης. Η υποκρισία εν έναν πράμαν, ο Φαρισσαϊσμός εν άλλον όμως.

Ο κυριότερος λόγος που ο κόσμος ανήκει σε κόμμαν την σήμερον ημέραν είναι για έναν διορισμόν, για μιαν μετάθεσην, μιαν εξυπηρέτησην σε κάποιαν κρατικήν υπηρεσίαν, μια προαγωγήν ΌΛΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ. Δεν βάλλει ο κόσμος μέσον για κρεβάτιν σε ιδιωτική κλινική, ούτε βάλλει μέσο για δουλειά στον ιδιωτικό τομέα. Το μέσον στον ιδιωτικόν τομέα εν η εξαίρεση. Εμάθαμεν ναν το κράτος η μάνα που μας βυζάνει που την κούνια μας μέχρι τον τάφο μας. Ουαί και αλλοίμονο στα παιθκιά μας.

Η λύση είναι απλή. Λιγότερον κράτος=λιγότερες εξαρτήσεις από το κράτος=λιγότερες πελατειακές σχέσεις= λιγότερο ρουσφέτι= περισσότερη προσωπική ευθύνη. Έτσι ποδκιάντραποι είμαστεν εμείς οι φιλελεύθεροι. Φυσικά τούτον σημαίνει να εξηγήσουμεν στες χιλιάδες ανέργους επιστήμονες ότι με το να βαστούν έναν χαρτίν τζιαι μπουν πάνω σε μιαν λίστα δεν σημαίνει ότι θα διοριστούν (τζι εμείς να τους πληρώνουμεν) τζιαι δείννουν το τζιαι σε ψιλόν μαντήλιν. Τούτον σημαίνει ο καθένας να ασφαλίζει τον εαυτόν του τζιαι να μεν καρτερά τσιέκκια που την κυβέρνηση αν βρέξει ή αν δεν βρέξει. Τούτον σημαίνει ο καθένας που βρίσκει τρόπους να γαλεύκει το κράτος (φανταστικές αναπηρίες τζιαι προβλήματα «προσαρμογής») να του κοπούν τα σιέρκα του.

Αλλά πιον κόμμαν θα κάμει τζίνες τις μετατροπές που θα είναι η καταστροφή του πελατειακού συστήματος σχέσεων; Προς το παρόν κανέναν.

Advertisements

Responses

  1. χαχαχα πελλαμός

    «Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος εξεπέρασεν τον πάτον τζιαι όπως πάει θα βρεθεί στο κέντρον της Γης», λολ

  2. Εξέχασες να πεις για τον Βάσο, που όταν του είπαν στες ειδήσεις αν έκαμε ρουσφέςτι, αθθυμήθηκε το πραξικόπημα…..

    • Εν μέρες που η αστυνομία θα συλλάβει παιδεραστή τζιαι θα γυρίσει στην κκάμερα τζιαι θα πει «πως την εκούμπησα λλίον του μωρού, τζιαι τί έγινεν; Δαμαί έσιει κόσμον αφήνει τα μωρά τζιαι πεθανίσκουν που την πείνα. Εγώ έδωσα του τζιαι κουφεττούες!»

      τόσο αποθρασυνθήκαμεν!

      • εχαθήκαν τα παραδείγματα; :ζ

        αν και ήδη, μια φορά που είδα τον τσουρούλλη, είshεν ένα παιδεραστή που ελάλεν «έshει κάτι 13άρες που τα θέλει ο κώλος τους» τζιαι ότι «τουλάχιστον εγώ εν πάω με νεογέννητα» – φορ φαξ σέηκ δηλαδή. Ευτυχώς έσασεν τον η της Βίας στην Οικογένεια.

  3. φαύλος κύκλος, η κυβέρνηση λαλεί «σιγά τα ωά», η αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση, ο κόσμος κατηγορεί τους ούλλους αλλά ούλλοι έχουν ρουσφετιάσει/ρουσφετιαστεί κατά καιρούς

    πε τα όμως, μπορεί να συγκινηθεί κανένας για κανένα δευτερόλεπτο…

  4. χαχαχαχα

  5. pes ta re firfiri! na agiasei to stoma sou…!!!ekatantisan gelioi!

  6. Νομίζω που τη στιγμή που επιλέγουμε ούλλοι να ευαισθητοποιούμαστε επιλεκτικά* είμαστε ακριβώς τζιαμαί που μας θέλουν τα κόμματα: εξαρτώμενοι. Στο τέλος η κύρια μας έγνοια είναι ποιος βρίσκεται στην εξουσία τη συγκεκριμένη στιγμή, δηλαδή αν το ρουσφέττι εν υπέρ μας ή εναντίον μας.

    Αν θέλουμε να πάμε μπροστά πρέπει να μεν κάμνουμε τους παπαγάλους του κόμματος μας. Το κάθε κόμμα εννα κάμνει ρουσφέττι άμαν εν στην εξουσία τζαι εννα προσποιείται ότι άλλαξεν ο άδρωπος σιόρ άμα έρκουνται εκλογές τζαι έννεν στην εξουσία. Τούτα ούλλα τα άρθρα που ασχολούνται με οτιδήποτε εχτός που την ουσία, τζαι συγνώμη ρε Φιρφιρή που σε πιάνει τζαι εσένα το κολάνι, εν απλά εξυπηρέτηση της επικοινωνιακής τακτικής κομμάτων.

    * Άμαν το κόμμα μας εν κυβέρνηση υπερασπιζούμαστε το επειδή πρέπει να κόψει στράτα στο ρουσφέττι που έχασε. Άμαν εν αντιπολίτευση υπερασπιζούμαστε το επειδή το παρελθόν εν …παρελθόν.

  7. Το μέσο πάντα υπήρχε, πάντα θα υπάρχει τζαι είναι ο μόνος τρόπος για να κάμνουν «αντιπολίτευση». Μόλις είδαν ότι η κουφεττα του Κυπριακού άρκεψε τζαι λείφκει, ήβραν άλλες «κουφεττούες».

    Εν όψη τζαι βουλευτικών, ακόμα τα βάσανα μας εν πίσω. Έτο εννα πιαν λλίες μέρες άδεια που τες αλληλοκατηγορίες μιας τζαι εν Αυγουστος τζαι εν πυρά τζαι που τον Σεπτέμβρη, έσιει ο Θεός να έβρουμεν άλλα πράματα.

    Όπως είπα, ούλλοι ξέρουν τον γιό της κόρης του βουλευτή που εν σύγαμπρος της μάνας του ξάερφου της θκειάς σου.

    Έτσι εν το σύστημα μας όπως είπες τζια εσύ, όι μόνο το πολιτικό αλλά τζαι το κοινωνικό. Αφού η ίδια η κοινωνία αποδέχεται το ρουσφέττι, τζαι δεν το βλέπει ως κάτι το κακόν, αλλά μάλιστα επιζητά το, τότε οι πολιτικοί σπαταλούν φαίαν ουσία για το τιποτε. (Όπως πάντα)

    We need some deep cleansing, αλλά φοούμαι ότι τζαι οι successors των σημερινών πολιτικών τα ίδια χάλια εννα έχουν.

  8. ουλλοι συμφωνειτε τζαι γω μαζι αλλα ποιος καμνει ουσιαστικο κατι για να σασει η κατασταση?

    στην ελλαδα επρεπε να πατησει η κυβερνηση για να γινουν ριζικες αλλαγες…

    οπως ειπε και ενα ποιητης «Ενας βλάκας που περπατάει, αξίζει πιο πολύ από δέκα διανοούμενους που κάθονται «

  9. Το «λιγότερο κράτος» που εισηγείσαι είναι η ρίζα του προβλήματος. Όπως φαίνεται και από τα σχόλια, όλοι βλέπουμε την αρρώστια, όλοι θέλουμε να την γιάνουμε, αλλά λίγοι βλέπουν την ουσία.

    Ναι, είναι τόσο απλό: λιγότερο κράτος = λιγότερο ρουσφέτι.

  10. ε πες μας τι εισηγησαι φιλε στροβολιωτη

    • Αχιλλέα, λιγότερο κράτος σημαίνει λιγότερο κράτος!

      Γραφει καποια παραδείγματα ο Φιρφιρής, έχω γραψει και εγω κατά καιρούς, δεν νομίζω να αναμένεις να κάνω καινούργια αναρτηση σε χώρο σχολίων.

  11. Επηρες τα ποτζιει εφερες τα ποδα «Λιγότερον κράτος» ειπες μας εν η λυση. Διαλυστε το τζιαι γινητε ολοι developers (στον κλαδο τουτο να δεις αξιοκρατια τζιαι εντιμοτητα). Εχει τουλαχιστον καμια σαρανταρκα σσιηλιαδες κυπραιους στο δημοσιο τζιαι καμια δεκαρκα στους ιμικρατικους που δεν τους γαμει ο καθε πουζης κκομπλεξικος μαστρος τζιαι θελετε να τους βαλετε τζιαι τζιεινους υπο. Η εξουσια στον ιδιοτικον τομεαν εν 100 φορες πιο διεφθαρμενη που το δημοσιο. Τουλαχιστον τα δημοσια νοσοκομια δεν εθαψαν βρεφη με λεγεωνελλα, των κρατικων αερογραμμων δεν τους εππεσεν αεροπλανον (αφου δεν εχει μεσα γιατι επιασαν ατζιαμηδες πιλοττους;) οι σκατοδρομοι που φκαλλουν λουκκους την επομενην εφτομαδαν που εν να παραδωθουν εν που ιδιωτικες εταιριες που εγινηκαν, οι σαγλοδουλειες μες τα χτηρια εν που ιδιωτες που γινουνται, οι κλεψιες μες τα σουππερμαρκετ, οι μισθοι πινας τζιαι οι αθλια εξυπηρετηση παλε εν που ιδιωτες, οι πιο ακριβες τραπεζες του κοσμου στην Κυπρον παλε εν ιδιωτικες.

    Ουλλοι τζιεινοι οι αγραμματοι η ακομα σιειροττερα οι γραμματιζουμενοι αχρηστοι που εκληρονομισαν τον ππαραν τζιαι την εταιριαν που τον εξυπνον δραστηριον (η κλεφτην) πατερα εν αξιοκρατικα που εν μαστοροι τζιαι διοικουν;

    Οι ιδεολογικες απαντησεις στα προβληματα φιρφιρη ειναι παντα ιδεολογιες. Εσιεις τιποτε αλλον να πεις;

    • Aceras,
      Ολα αυτά που γραφεις μπορεί να είναι σωστά – εκτός από το ότι η εξουσία στον ιδιωτικόν τομέα εν 100 φορές πιο διεφθαρμένη.

      Η διόρθωση θα γίνει όμως αν το κράτος γίνει μικρότερο, και αντί να προσφέρει θέσεις εργασίας που δεν ειναι η δουλειά του, κάνει καλύτερο έλεγχο, και κτίζει πιο σωστό πλαίσιο για να λειτουργεί ο ιδιωτικός τομέας.

    • Ο λογος που δεν τους «γαμεί» τους δημόσιους τζιαι ημιδημόσιους υπαλλήλους ο μάστρος τους εν γιατί εχέστηκεν ο μάστρος τους. Τα λεφτά που τους πληρώνει εν που την πούγκαν του φορολογούμενου που φκαίνουν, όϊ που την δική του όστε να τον νοιάζει. Όσο δεν για τους υπάλληλους (με κάποιες εξαιρέσεις), στα αρχίδια τους αν δουλέψουν ή όϊ, το τσιέκκιν τέλος του μήνα ήρτεν (με τα λεφτά του φορολογούμενου πάντοτε). Ακόμα τζιαι την σύνταξη τους θα την πληρώνει ο φορολογούμενος (ο οποίος πληρώνει τζιαι την δική του επιπλέων).

      Όσο για την διαφθορά στον ιδιωτικό τομέα, ακόμα και δίκαιο να έχεις (που διαφωνώ) το κόστος το πληρώνει ο κάθε ιδιώτης και επιχειρηματίας που συναλλάσεται με τις συγκεκριμένες εταιρίες και όχι όλοι οι φορολογούμενοι, θέλουν δεν θέλουν όπως γίνεται σήμερα με το δημόσιο.

      Όσο για τα νοσοκομεία τζιαι τις αερογραμμές που αναφέρεις, τζιαι πάλαι νομίζω κάμνεις λάθος. Στα νοσοκομεία μας τα δημόσια είσαι με την εντύπωση ότι δεν πεθανίσκουν μωρά; Ότι δεν ανταλλάσσουν βρέφη, ή αφήνουν κόσμο να πεθάνει γιατί δεν έσιει προμήθειες; Της Air France τζιαι της Qantas εν της ππέφτουν αεροπλάνα ή της Aeroflot; Απλά στον ιδιωτικό τομέα, αν γενεί ματσαράγκα, έσιεις επιλογή να πάεις αλλού (πελλόν να σε δω αν θα πάεις να γεννήσεις κάπου που πεθανίσκουν μωρά ή να μπεις μες τα αεροπλάνα μιας εταιρείας που ππέφτουν συνέχεια) ενώ στο δημόσιο που να έβρεις το δίκαιο σου;

      Τζιαι δεν είδα να αμφισβητείς τα μαθηματικά μου, λιγότερο κράτος = λιγότερη διαφορά.

      • Συνήθως στα μαθηματικά εν τζείνος που δηλώνει ένα θεώρημα που καλείται να το αποδείξει τζιόλας, αλλά τέλοσπαντων, για χάρην της συζήτησης εγώ εννα επιχειρήσω να ανατρέψω το θεώρημα σου με την μέθοδο του αντιπαραδείγματος.

        Η Σουηδία, μια χώρα με γενικώς παραδεχτά «περισσότερο κράτος» έχει Corruption Perception Index 9.2 to 2009 και κατατάσσεται ως η τέταρτη χώρα με λιγότερη διαφθορά.

        Οι ΗΠΑ, μια χώρα με γενικώς παραδεχτά «λιγότερο κράτος» έχει Corruption Perception Index 7.5 το 2009 και κατατάσσεται ως η δέκατη έννατη χώρα με λιγότερη διαφθορά.

        Εν γεμάτη η λίστα με παραδείγματα, αλλά αν θέλεις ένα που να μας βάλλει τζαι εμάς στο παιχνίδι, η Κύπρος ενώ έσιει «περισσότερο κράτος» που την Ιταλία, είναι πολλές θέσεις καλύτερα στη διαφθορά.

        Γενικά άμα δεις το Corruption Perception Index εννα δεις ότι διάφορες χώρες με «περισσότερο κράτος» έχουν λιγότερη διαφθορά που χώρες με «λιγότερο κράτος». Πρόσεξε ότι σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζω το αντίθετο θεώρημα, απλά λέω ότι το δικό σου εν φαίνεται να υποστηρίζεται μαθηματικά.

        http://en.wikipedia.org/wiki/Corruption_Perceptions_Index

        Εσύ το θεώρημα σου πως το στηρίζεις;

    • Όσο για τους άχρηστους που κληρονομούν πλούτο, so what? Αν εν άχρηστοι τότε δεν θα πετύχουν, αν τα κατεφέρουν μπράβο τους τζιαι τυχεροί οι υπαλλήλοι τους. Εν εκατάλαβα το πρόβλημαν σου.
      Εσύ εν θα αφήσεις γρόσι στα παιδκιά σου; Που τη στιγμή που ο γονιός εδούλεψεν τζιαι έκαμεν περιουσία αν θέλει ας την φάει, αν θέλει ας την κάμει δωρεάν για φιλανθρωπίαν, αν θέλει ας την αφήσει των παιδκιών του. Ο καθένας με την περιουσία του ότι θέλει κάμνει…

  12. τζιειαμαί που έχεις δίκαιο τζιαι συμφωνούμε είναι για την αθλιότητα των δικαιολογιών που διούν αυτοί η μαθητευόμενοι κυβερνώντες. Η συνέντευξη του Γεωργίου στον Πολίτη ήταν το κάτι άλλο. Βοηθά λέει άμα είναι ανθρωπιστικά τα αιτήματα. Στες σχολές της ΕΔΟΝ διδάσκεται όμως ότι το θκιακονιόν δεν είναι κοινωνική πολιτική. Ο «άτυχος» πολίτης με μωρόν ανάπηρον ή με πατέραν πεθαμένον πρόωρα, γιατί να έχει ανάγγην τον Βάσον, τον πρόεδρον ή τον Άντρον διαμεσολαβητήν για να αιτηθεί βοήθειας; Δεν μπορεί να πάει μόνος του στο αρμόδιον τμήμα;

    Παραιτήσου Κύριε σύντροφε, τζιαι πες τζιαι μιαν σωστήν κουβένταν να μορφώσεις τον κόσμον. Τουλάχιστον να ωφελήσει τζιαι τίποτε η παραίτηση σου. Όι να φέφκεις σαν τον αποτυχεμένον μαθητήν που έκαμεν αταξίαν τζιαι αποβλήθην διότι «δεν ενημέρωσεν ιμίσς τον δάσκαλον»…

  13. an theleis na deis to mellon tis kyprou se 5 xronia, apla rokse mia matia kata ellada merkes…

  14. @Γιώργος

    Πολύ καλό σχόλιο Γιώργο. Ας πάρουμε την Σουηδία που το συγκεκριμένο λίνκ σου. Μπορεί να έχει μεγαλύτερο κράτος αλλά αν προσέξεις είναι και statistical outlier, δηλαδή είναι από τις ελάχιστες χώρες με χαμηλή διαφθορά και μεγάλο κράτος. Οι υπόλοιπες (ΗΠΑ, ΗΒ και κάποιες ευρωπαϊκές) έχουν κατά την άποψη μου λιγότερο κράτος και είναι ξεκάθαρα πιο αποκεντρωμένες.
    Πέραν του ότι η Σουηδία έχει «μεγάλο κράτος» έχει επίσης εφαρμόσει φιλελεύθερες πολιτικές. Για παράδειγμα στην εκπαίδευση η κάθε οικογένεια λαμβάνει κουπόνι για να στείλει τα παιδιά της σε όποιο σχολείο θέλει (ιδιωτικό ή όχι). Με αυτό τον τρόπο τα καλά σχολεία (και κατ’ επέκταση οι δασκάλοι) αμοίβονται και τα σκάρτα κλείνουν.
    Έχουν επίσης εφαρμόσει πολύ πιο ευέλικτη αγορά εργασίας (βλέπε πρακτικές ευελασφάλειας στην Δανία, επίσης μια χώρα με χαμηλή διαφθορά).
    Πέραν τούτου, ακριβώς επειδή έχουν φιλελευθεροποιημένες αγορές εργασίας και οικονομία ανοικτή, οι καλοί μισθοί βρίσκονται στον ιδιωτικό τομέα και όχι στο δημόσιο. Επομένως έχουν και τα εισοδήματα να συντηρούν «μεγάλο κράτος» (για πολιτική ωριμότητα και κοινωνική συνοχή δεν το συζητώ). Εμείς ούτε αποτελεσματικό μεγάλο κράτος έχουμε (φκάλες άδεια οικοδομής τζιαι ξαναμιλούμε) ούτε ευέλικτη αγορά εργασίας.
    Φτάνοντας στα μαθηματικά τώρα, τζιαι πολλά σωστά είπες ότι δεν μπορούμεν απλά να κάμνουμεν θεωρήματα για την μόστρα, ας κάτσουμε να δούμε που υπάρχει κυρίως ρουσφέτι στην Κύπρο.
    Α) Διορισμό στο δημόσιο
    Β) Επιτάχυνση μιας διαδικασίας (πχ έκδοση μιας άδειας)
    Γ) Ευνοιοκρατική μεταχείριση (μεταθέσεις, νοσοκομεία, απαλλοτριώσεις κλπ)

    Αν συμφωνείς με τα πιο πάνω, τότε βάση της αρχής της κοινής λογικής και κατ’ αναλογία, εάν ο δημόσιος τομέας ήταν πιο μικρός τότε λιγότερες θέσεις στο δημόσιο θα έδιναν λιγότερη καταχρηστική εξουσία στους εκάστοτε ‘ρουσφετίζοντες’. Άλλο να κανονίζεις 500 δικούς σου, τζιαι άλλον να κανονίζεις 50 (τα αιτήματα για ρουσφέτι θα ήταν τα ίδια σε αριθμό).

    Επίσης, εάν ανατέθονταν εργασίες του δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα (με την επίβλεψη του δημοσίου) τότε τα πράγματα θα γίνονταν πολύ πιο γρήγορα (πχ έκδοση αδειών κλπ κλπ) αφού με μετρήσιμα κριτήρια θα μπορούσαμε να δούμε πόση δουλειά κάνει ο κάθε ανάδοχο και με ποιο κόστος ενώ σήμερα δεν γνωρίζουμε. Ο ιδιώτης που θα αναλάβει αν δεν καταφέρει να φτάσει τα quota του τότε δεν θα ξανακερδίσει προσφορά ή ο ανταγωνιστής του μπορεί αν τον πάρει δικαστήριο. Ο δημόσιος υπάλληλος όμως επρίστην τζι αν τα κάμει τζι αν δεν τα κάμει. Εξαρτάται ο πολίτης από τα μέσα και την ευσυνειδησία που διαθέτει ο κάθε δημόσιος υπάλληλος (και υπάρχουν πολλοί ευσυνείδητοι) αλλά ο ιδιώτης έχει πραγματικό κίνητρο, σήμερα έχω το κοντράτο, αύριο δεν το έχω.
    Όσο αφορά το τρίτον, ισχύει αυτό που είπαμε στο α) δηλαδή λιγότερο κράτος και μεγαλύτερος ιδιωτικός τομέας στον οποίο δεν έχουν πρόσβαση τα κόμματα. Ergo λιγότερο κράτος = λιγότερο ρουσφέτι.
    Βασική αρχή της εγληματολογίας αλλά και των οικονομικών είναι τα κίνητρα. Άμα ο άλλος έχει λιγότερο κίνητρο να χρησιμοποιήσει το κόμμα γιατί η δουλειά του γίνεται τζιαι διαφορετικά, τότε γιατί να γλύφει κώλους;

    • Χαίρομαι που αναγνωρίζεις κατ’ αρχάς ότι το «μέγεθος κράτους» έννεν μόνο του αρκετό σαν μεταβλητή για να αποδείξει ευθέως ανάλογη σχέση μεταξύ του τζαι της διαφθοράς. Τούτο που μόνο του δείχνει ότι το θεώρημα σου πάσχει.

      Ας πάρουμε για παράδειγμα την δεύτερη μεταβλητή που εισάγεις, την ανάγκη φιλελεύθερης αγοράς, δηλαδή αγοράς με πραγματικό ανταγωνισμό. Θα προσέξεις ότι ανεξαρτήτως μεγέθους του κράτους, οι χώρες με προβληματικό ανταγωνισμό (όπως η Ιταλία που έχει τη μαφία και η Κύπρος που έχει σε κύριους τομείς της οικονομίας καρτέλ) έχουν πιο ψηλή διαφθορά.

      Τούτο που μόνο του δείχνει ότι ευθεία αναλογία που εισηγείται το θεώρημα σου δεν ισχύει. Εφόσον υπάρχουν περισσότερες μεταβλητές εν μπορείς να τες αγνοείς. Για να ισχύει ένα θεωτιτικό μοντέλο πρέπει να λαμβάνει υπόψην ούλλους τους παράγοντες, ειδάλλως εν ταιρκάζει με την πραγματικότητα, όπως το δικό σου εν ταιρκάζει με τη κατάταξη διαφθοράς των χωρών.

      Έχω ακόμα δύο πραματάκια να σύρω μες την κουβέντα…

      Το πρώτο εν ότι η διαφθορά εν μετριέται μόνο με τον αριθμό των υπαλλήλων που την εφαρμόζουν. Υπάρχουν στη λίστα χώρες με μικρό αναλογικά κρατικό μηχανισμό που η διαφθορά εν στα ύψη. Δεν είναι ορθή λοιπόν η κατ’ αναλογίαν αναγωγή σου ότι «μικρότερος αριθμός θέσεων στο δημόσιο = λιγότερο ρουσφέτι», δεδομένου ότι απλά μετακυλείς μεν τις θέσεις εργασίας αλλού αλλά δεν αφαιρείς από το κράτος τη δυνατότητα επηρεασμού μέσω της κατοχύρωσης των προσφορών.

      Το δεύτερο εν ότι φαίνεται να αποδέχεσαι ότι η ποιότητα εργασίας είναι καλύτερη στον ιδιωτικό τομέα, πράμα που δεν θα σχολιάσω παρόλο που διαφωνώ (βλέπε τα cost-cutting strategies της BP στον Κόλπο του Μεξικού ας πούμε) αλλά πιο σημαντικά, αποδέχεσαι ότι στες ιδιωτικές εταιρίες δεν υπάρχει διαφθορά, ενώ εγώ θα έλεγα ότι στες μεγάλες εταιρίες υπάρχει τόσο η τάση να διαφθείρουν το κράτος για να κερδίσουν προσφορές και διευκολύνσεις (λέγε με Siemens ας πούμε, ή πολεοδομικές εξαιρέσεις για το Σιακόλα ή να ανοίγεις το Madison χωρίς να έχεις ούτε πολεοδομική άδεια, ούτε άδεια χρήσης ούτε άδεια ασφάλειας από την πυροσβεστική) αλλά αναπτύσσουν και εσωτερική διαφθορά όταν φθάσουν σε αρκετά μεγάλο αριθμό υπαλλήλων και συνεπώς παράγουν λιγότερο ποιοτική δουλειά και στοιχίζουν στο δημόσιο περισσότερα λεφτά.

      • Το μέγεθος κράτους που μόνον του δέννεν αρκετόν σαν μεταβλητή αλλά ο συσχετισμός εν ξεκάθαρος παρά την απουσία ξεκάθαρης αιτιώδους συνάφειας (αν εν σωστή η μετάφραση του causation στα ελληνικά). Πχ, Ελληνικό κράτος και Ελληνική διαφθορά.
        Συμφωνώ με το σχόλιο σου για τον προβληματικό ανταγωνισμό. Από μόνος του ο ανταγωνισμός και η διαφάνεια φαίνεται να υποστηρίζουν την καθήλωση της διαφθοράς. Εγώ δεν προσπαθώ να ανακαλύψω τον κύκλο ούτε να αναπτύξω θεώρημα για τη διαφθορά στην Κύπρο. Όπως μια αρρώστια που μπορεί να μας προκαλεί βήχα, εγώ συστήνω σιρόπι, άσχετα αν ο βήχας μπορεί να προκαλείται από 100 αιτίες τις οποίες να μην γνωρίζουμε ή να συνυπολογίσουμε. Οι μεταβλητές εν πολλές, αλλά αν ήταν να ξεκινήσουμεν που κάπου, θα πρέπει να ξεκινήσουμε που το μέγεθος του δημοσίου (τζιαι για πολλούς άλλους λόγους, όπως αξιοκρατία, συνταξιοδοτικό κλπ κλπ κλπ).
        Δεν βλέπω όμως να διαφωνείς με το αξίωμα ότι όσο περισσότερο περιθώριο υπάρχει για ρουσφέτι, τόσο θα αποδυναμωθούν τα κόμματα τα οποία συντηρούνται από την ικανότητα τους να βολέψουν ημετέρους.
        Η διαφθορά εν που πολλά πράματα που μετριέται και όχι μόνο με τον αριθμό τον υπαλλήλων, συμφωνώ μαζί σου. Αυτό που υποστηρίζω εγώ είναι πως όσο μεγαλύτερος ο αριθμός τον υπαλλήλων, τόσο μεγαλύτερος ο αριθμός θέσεων και άρα τόσο μεγαλύτερη η ευρύτυτα και δυνατότητας ρουσφετιού. Επαναλαμβάνω, εν τω ίδιο να διορίζεις 500 ή 50; Οι 450 που κόφκουν πόξω θα γυρεφτούν αλλού και όχι στα κόμματα.
        Όσο για το παράδειγμα των προσφορών, διαφωνώ. Εάν υπάρχει διαφάνεια τόσο στον καθορισμό των προδιαγραφών των προσφορών, όσο και της διαδικασίας πλειοδοσία με την παρουσία ενός καλού δικαστικού συστήματος για επίλυση διαφορών και δυνατότητας εφαρμογής των νόμων προς όλους ισότιμα (ακρογωνιαίος λίθος του φιλελεύθερου κράτους η εφαρμογή του νόμου και η αποτελεσματική δικαστική εξουσία) τότε με πιο μέσο να κατοχυρωθεί προσφορά; Εάν νομίζεις ότι ο άλλος έβαλε μέσο τζιαι έφαν σου την δουλειά, πάρτον δικαστήριο. Αν έχεις άδικο, πλήρωσε και τα έξοδά του…
        Δεν είναι θέμα να αποδέχομαι ότι η ποιότητα εργασία είναι καλύτερη στον ιδιωτικό τομέα. Απλά ο ιδιωτικός τομέας παρέχει τις συνθήκες εργασίας που επιτρέπουν η κερδοφορία του χωρίς να επιβαρύνει ΚΑΝΕΝΑ φορολογούμενο! Αλλού εν καλύτερα, αλλού εν χειρότερα. Έσιει εταιρείες εξαιρετικές, έσιει εταιρείες που οι υπαλλήλοι ξιτιμάζουν που το πρωίν ως την νύχτα. Εγώ λέω να αφήσουν το δημόσιο να συναγωνιστεί τον ιδιωτικό τομέα τζιαι να δούμεν αν θα μπορούν να παρέχουν τις ίδιες συνθήκες εργασίας. Επείδη κλάνουν με ξένον κώλο μπορούν τζιαι κάμνουν ότι κάμνουν, πάνω στην ράσιη μου τζιαι στην ράσιη σου φίλε Γιώργο. Αυτός είναι ο μοναδικός λόγος που οι συνθήκες εργασίας είναι καλύτερες στο δημόσιο…γιατί δεν τα βάζουν από την τζέπη.
        Δεν λέω ότι δεν υπάρχει διαφθορά στις ιδιωτικές εταιρείες. Αυτό που είπα είναι πως το κόστος της διαφθοράς το πληρώνει η επιχείρηση, όχι ο φορολογούμενος. Ακόμα τζιαι στην περίπτωση της Ζίμενς που αναφέρεις, θα μπορούσεν να το κάμει τούτον η Ζίμες στην Αμερική; Στην Ελλάδαν επέρνούσεν της τζι έκαμεν το. Τζιαι πάλαι, για να γίνουν όσα εγίναν με τα άλλα σου τα παραδείγματα, έννεν το κράτος που τα επέτρεψε και τα ανέκτηκε; Ακριβώς γιατί δεν υπάρχουν συνέπειες.

  15. Εσύ βλέπεις το σαν σιρόπι για το βήχα, εγώ βλέπω το σαν να αφαιρείς ένα κακοήθη όγκο τζαι να βάλεις ένα άλλο, πιθανώς και πιο μεγάλο.

    Όπως το βλέπω εγώ μπορεί να αυξηθεί ακόμα παραπάνω η διαφθορά. Το κόμμα αντί να βάλλει δικούς του στο δημόσιο εννα τους βάλλει στην εταιρία, δεδομένου ότι εννα την πιέζει ότι αν δεν κάμει μια μικρή εξυπηρέτηση εννα δώκουν την προσφορά κάπου αλλού. Θα τα παίρνει τζαι ο δημόσιος υπάλληλος που φκάλλει τες προσφορές, θα τα παίρνει τζαι το κόμμα, θα τα παίρνει τζαι ο HR manager της εταιρίας.

    Επίσης, το να λαλείς ότι η εταιρία εν επιβαρύνει τον φορολογούμενο εν λανθασμένο. Κατά πρώτο λόγο, το δημόσιο θα αγοράζει ένα προϊόν που την εταιρία, τζαι αν το κόστος της εταιρίας εν μεγάλο επειδή πρέπει να λαδώσει για να πιάσει την προσφορά, επειδή έχει εσωτερική διαφθορά, επειδή έχει ανίκανους υπαλλήλους που έβαλε το κόμμα για να του δώσει την προσφορά, τότε το προϊόν θα είναι πιο ακριβό, τζαι συνεπώς ο φορολογούμενος εννα πληρώσει παραπάνω.

    Κατά δεύτερο λόγο, υπάρχει τζαι το θέμα της διαχείρισης ρίσκου. Μια εταιρία που θέλει να μειώσει τα έξοδα τζαι να αυξήσει το κέρδος μπορεί να πιάσει συντόμια που αυξάνουν το ρίσκο (όπως η BP στο Κόλπο του Μεξικού) με αποτέλεσμα το κόστος που προκύπτει σε περίπτωση που συμβεί κάτι κακό να είναι τεράστιο για τον φορολογούμενο, όχι μόνο σε λεφτά αλλά τζαι σε συνέπειες για την πραγματική οικονομία.

    Τελειώνω με το ότι εν με ενδιαφέρει τι θα έκαμνε η Siemens στην Αμερική. Ενδιαφέρει με τι εννα κάμει στην Κύπρο. Όπως είπα τζαι πιο πάνω, αν το μοντέλο σου της ελεύθερης αγοράς ισχύει για κάποια άλλη χώρα ή κάποιο άλλο πλανήτη ή κάποιο άλλο σύμπαν, τότε κανένα πρόβλημα να το εφαρμόσουν. Αν δεν ταιρκάζει όμως με την πραγματικότητα μας δαμαί τότε εν ωραίο μόνο για τα βιβλία.

    Θα ήταν καλά μια φορά όσοι ευαγγελίζουνται τες ιδιωτικοποιήσεις να μας απαντήσουν στο απλό ερώτημα: Υποδείξετε τον τρόπο με τον οποίο προτείνετε να διορθωθούν οι τομείς που δεν έχουν ανταγωνισμό ώστε να μπορούμε να προχωρήσουμε σε ιδιωτικοποιήσεις. Εγώ άμα μου πεις ότι θα έχουμε ανταγωνισμό στα καύσιμα ας πούμε εννα είμαι ο πρώτος οπαδός του μοντέλου της ελεύθερης αγοράς.

    • Για το θέμαν των προσφορών και των έμμεσων λαδωμάτων (που ισχυρίζεσαι ότι θα υποκαταστήσουν το άμεσο λάδωμα και ρουσφέτι που γίνεται σήμερα αν μειωθεί το δημόσιο) λύνεται έυκολα. Έαν μια αναθεωρητική αρχή προσφορών μπορεί να εξετάσει παράπονα σε 1 μήνα από την ημέρα υποβολής τους και ένα δικαστήριο να επιδικάσει αποζημιώσεις σε 3 μήνες για τον αδικημένο τότε ποιος θα λαδώσει; Σου υπενθυμίζω την ανάγκη ενός αποτελεσματικού δικαστικού συστήματος. Πέραν τούτου μπορεί να καταστήσεις τις αποφάσεις της επιτρόπου διοικήσεως (εάν μιλάμε για τα κυπριακά δεδομένα) δεσμευτικές παρά συμβουλευτικές.
      Υπάρχουν πολλοί τρόποι φίλε Γιώργο να καταστήσουμε μια αδιάβλητη διαδικασία προσφορών αλλά και προσλήψεων. Το πρόβλημα μας δέννεν τζιαμαί όμως, αλλά στο ότι με τα λεφτά του φορολογούμενου το δημόσιο αποτελεί πόλο έλξης για πολλούς με αποτέλεσμα την αυξανόμενη χρήση διαφθοράς και ρουσφετιού ώστε να έχουν συγκριτικό πλεονέκτημα.

      Η εταιρεία επιβαρύνει τον καταναλωτή που την προτιμά. Εάν ο καταναλωτής στηνπροκείμενη περίπτωση είναι το κράτος, τότε επιβαρύνει τον φορολογούμενο. Όμως για να μπόρει μια εταιρεία να διεκδικήσει κυβερνητικά κοντράτα πρέπει να πληροί φαντάζομαι κάποιες προυποθέσεις . Δέννεν το ίδιον η J&P με την Κόκος Μπίλντερς εντ Ντιβέλοπερς. Για να γίνεις μεγάλη εταιρεία πρέπει να είσαι αποτελεσματικός τζιαι όϊ ππάσα ππάσα. Αλλά και να αυξημένο κόστος να έχεις, πάλι μέσα απο διαγωνισμό θα σου κατοχυρωθεί η προσφορά άρα από τις διαθέσιμες επιλογές θα είσαι πιθανότατα ο φθηνότερος, και σίγουρα πολύ φθηνότερος παρά να αναλάμβανε την ίδια εργασία το Δημόσιο, άρα δεδομένης της ίδιας ποιότητας εργασίας, ο φορολογούμενος και το κράτος είναι κερδισμένοι.

      Όσον αφορά το ρίσκο, δεν έπιασα το ππόϊντ σου. Έχεις στοιχεία ότι για παράδειγμα οι ιδιωτικές αεροπορικές εταιρείες είναι λιγότερο ασφαλισμένες που τις δημόσιες; Οι νεότεροι στόλοι αεροπλάνων στην ευρώπη είναι ιδιωτικοί (Ίζιτζετ). Το ίδιο ισχύει για τις πετρελαϊκές και οτιδήποτε άλλο. Απλά εν πιο εύκολο να φταίμεν τον ιδιώτη, ακριβώς γιατί μπορεί να τον φταίξουμε. Αν κάμει μιαν ματσαράγκαν η κυβέρνηση τότε ποιος θα φταίει; Το κράτος; Η υπηρεσία; Ο λειτουργός της; Ενώ ο ιδιώτης έτον τζιαμαί, κρεμμάστε τον. Τουλάχιστον δαμαί επαραιτήθηκεν ο διευθυντής της Μπιππί, τζιαι η εταιρεία θα πληρώσει το κόστος καθαρισμού της θάλασσας (30 δις νομίζω). Το κόστος επωμίζεται ο ιδιώτης επενδυτής. Αν ήταν κρατική εταιρεία όμως η Μπιππί, όχι μόνον πιθανότατα να μεν εβρίσκετουν ο φταίχτης, αλλά θα πλήρωνε και ο φορολογούμενος το κόστος καθαρισμού. Δαμαί στην Κύπρο εκλέψαν τα εκρηκτικά που τη ΕΦ τζιαι ο υπουργός εν στην θέση του ακόμα, τζι εσύ λαλείς μου για Μπιπί;

      Πως προχωρούμε σε ιδιωτικοποιήσεις; Εν απλό. Κύριοι έχω τούτον τον οργανισμό γάλακτος. Ποιός τον θέλει τζιαι πόσα δίνει; Σε ότι αφορά τα καύσιμα εν απλά. Όποια εταιρεία θέλει να έρτει να της το επιτρέψουν, τζιαι όποιος θέλει να κτίσει πρατήριο να του το επιτρέπουν. Αλλά στην Κύπρο θέλουμεν τζιαι φτηνά καύσιμα αλλά όϊ πρατήριον δίπλα μας. Πέραν τούτου, ποιός σου είπεν ότι δεν έσιει ανταγωνισμό; Ο πεζινάρης μου εμένα με 25 ευρώ πεζίνα πλυννίσκει μου τζιαι το αυτοκίνητο.Αν οι τιμές των πρώτων υλών δεν διαφέρουν, τότε διαφοροποιείται το τελικό προϊόν ή συμπληρώνεται από άλλα αγαθά (πλύμματα, δώρα, πίτσες κλπ).

      ΓΙατί δεν επιτρέπουμεν στις υπεραγορές να έχουν πρατήρια όπως στο εξωτερικό; ή στο χάϊγουει; Ποιός φκάλλει τις άδειες; Ποιός σου επιτρέπει να χτίσεις τζιαι να δραστηριοποιηθείς εμπορικά; Άρα αγαπητέ Γιώργο, στο ερώτημα γιατί δεν έχουμε ανταγωνισμό, η απάντηση είναι απλή..γιατί έχουμε κράτος που νεκατώννεται παραπάνω απ΄οτι πρέπει.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: