Αναρτήθηκε από: firfiris | Νοέμβριος 13, 2008

Μετριότις μετριοτήτων, τα πάντα μετριότις

Νομίζω ανακάλυψα γιατί η κοινωνία μας εν χάλια. Κάτσετε καλά πας την καρέκλαν σας, αν θέλετε διθείτε με τους αλύσους τζιαι βάλτε τζι έναν μαξιλάριν πουκάτω άμπα τζιαι φάτε την χαμαί που την σοφίαν την πολλήν που θα ακούσετε. 

Είσαστεν έτοιμοι;
Η κοινωνία εν χάλια γιατί δεν ξεχωρίζει την μετριότηταν που την τελειότητα. 
Δώστε στον εαυτό σας μερικά λεπτά να το χωνέψει.
Η εξήγηση τωρά. Τον τζιαιρόν που ήμουν μωρό όποτε είχαμεν αγώνες δρόμου στο δημοτικόν, οι πρώτοι τρεις επιάναν έναν χρυσόν, έναν ασημένον τζι έναν χάλκενο μετάλλιο (της μπακίρας που το Κανγκαρού). Οι υπόλοιποι επιάνναμεν τον πούλλον. Ούτε μπράβο για την συμμετοχή, ούτε ευ αγωνίζειν τζιαι η προσπάθεια μετρά τζιαι έτσι νιου έϊτζ μαλακίες ούτε τίποτε. Εφύρνουμουν που το βούρος αλλά πάντα έρκουμουν τελευταίος. Άμαν επαίζαμεν μάππαν εδκιαλέαν με τελευταίον. Έκλαια της μάνας μου αλλά τί να κάμει τζιαι τζίνη η φτωσή. Με την αγάπην εν τζιαι βουράς πιο γρήορα. «Δκιάβασε κανένα βιβλίο» ελάλεν μου. Αποφοίτησα αριστούχος, τζιαι στο δημοτικόν, τζιαι στο λύκειον, τζιαι στο πανεπιστήμιον. Μέσα σε τούτην την παράγραφον κρύφκουνται 2 μεγάλες αλήθκειες.
1. Στην ζωήν υπάρχουν νικητές τζιαι ηττημένοι. Ο κόσμος θυμάται μόνον τους νικητές (τζιαι κάποτε τζίνους που τα κάμνουν πίλιες παταγωδώς). Δεν αξίζουν ούλλοι μετάλλιο, δεν μετρά η προσπάθεια.
2. Η μάνα μου ήταν ρεαλίστρια. Ο γιος της δεν άξιζε γρόσι για αθλητής. Δεν έκλεισεν τα μμάθκια της τζιαι να πεί «το μωρόν μου εν το πιο γρήορο» ή «δεν πειράζει μάνα μου, άλλη φορά θα έρτεις πρώτος» όπως κάμνουν οι σημερινές. Ούτε ανακάλυψεν κανέναν πρόβλημαν (δυσλεξίαν, ADD κλπ που μερικές μανάδες εφευρίσκουν για να δικαιολογούν τα κολότζια τους) για να με καλύψει. Τζι ας είμαι δυσλεξικός τζιαι υπερκινητικός, αλλά τούτον έμαθα το μετά. Αντ’ αυτού, είδεν ότι εμάθαινα τρομακτικά γρήορα τζιαι με βοήθησεν να ανακαλύψω το δκιάβασμαν τζιαι την λογοτεχνίαν.
Δεννεν ούλλα τα μωρά όμορφα, έξυπνα, αθλητικά, ή ξεχωριστά. Όσοι έσιεται μωρά τζιαι θκιαβάζεται το μπλόγκ, λυπούμαι να σας το πω, αλλά έσιεται παραισθήσεις. Μπορεί τα μωρά σας ναν τα πιο αξιαγάπητα ΓΙΑ ΣΑΣ, αλλά όϊ για ούλλον τον κόσμο. Κάποια κριτήρια εν αντικειμενικά, όπως η αθλητικές τζιαι σχολικές επιδόσεις, τζιαι κάποια υποκειμενικά, όπως την ομορκιάν. Όσο πιο γρήορα το αντιληφτείτε, τόσο το καλλύτερο. Τζιαι να σας πω έναν προσωπικόν παράδειγμα.
Εγιώ έχω τον Μότζιο. Για μέναν εν το πιο αξιολάτρευτον κατοικίδιον, τζιαι κατά την γνώμην μου πολλά όμορφος. Ξέρω όμως ότι έννεν ο πιο όμορφος σσύλλος του κόσμου, ούτε ο πιο έξυπνος, ούτε ο πιο γρήορος (γελάτε ελεύθερα δαμαί). Γιατί να φαντασιώνουμαι ότι το μπουλντόγκ μου εν λαονικός; Αν τον βάλλω να βουρά παραπάνω απ ότι μπόρει εν θα του κάμω ζημιά; Προσέχετε τα μωρά σας να χαρείτε. Μάθετε τα πως στην ζωή έσιει νικητές τζιαι χαμένους τζιαι να προσπαθήσουν ναν το πρώτο. Μεν τα αφήσετε να νομίσουν πως εν πάντα νικητές γιατί τούτον δεν ισχύει. Ο κόσμος εν ψυχρός.
Ο καθένας μας ας ξυπνήσει που το λήθαργο του. Εσύ κύριε που βαστάς το Πι Εμ Τάπλουγιου, δεν είσαι πλούσιος. Φκάλλεις 600 λίρες τον μήνα τζιαι το αυτοκίνητο σου ανήκει στην τράπεζα. Εσύ κοπέλλα μου, τα βυζιά σου έννεν δικά σου, μεν φαντασιώνεσαι. Εσύ κύριε με την περούκα δεν γελάς κανενιού, μόνο ρεζίλι γίνεσαι. Εκκέλιασες, εκκέλιασες σιορ. 
Η κοινωνία μας ζεί μες της παραισθήσεις, χρεώνεται έναν οικονομικό τζιαι ψυχολογικό χρέος που κατευνάζει τες ανησυχίες μας, καταλαγιάζει τους φόους μας. Δεν ζούμεν την ζωήν, ζούμεν κάτι άλλον όπου μπορούμε να είμαστεν ότι θέλουμε, να δείχνουμεν ότι θέλουμε τζιαι τωρά που το σκέφτουμαι, έννεν τζι άσσημη ιδέα. Τρώει μας το σύστημα, γινούμαστεν κεϊμας μες τα γρανάζια της ρουτίνας τζι εμείς τον χαβά μας, το φκιολίν του αράπη. 
Ώστε να κατεβούμεν μες το μνήμαν τζιαι τζιαμαί θα καταλάβουμεν πως το μετάλλιον που μας εδώσαν γιατί εβουρήσαμεν κάποτε στο δημοτικόν δεν το εκερδίσαμεν τζιαι πως μας το εδώκαν για να μεν μας κακοφανίσουν. Που δεν εβουρήσαμεν οι παραπάνο μας, ούτε επροσπαθήσαμεν γιατί εξέραμεν πως θα πιάμεν μετάλλιον όπως τα άλλα τα μωρά. Τα χρυσά μετάλλια πιάνουντα οι αγωνιστές τις ζωής, τα υπόλοιπα οι παρευρίσκοντες που ζουν δίχα λόγο μιας ζωή που αξίζει όσον ο τσίγκος του μετάλλιου.
ΥΓ. Δεν εμελαγχώλησα, απλά επιάσαν με τα φιλοσοφικά μου. Εν τζιαι νάκκον μαλακιούλα το ππόστ σήμερα αλλά βαρκούμαι να το σβήσω.
Advertisements

Responses

  1. Τούτα τα νάκκον μαλακιούλες δεν παύουν ναν αλήθκεια.

    Ωραίος

  2. Μαλακιούλα λες εσύ, εγώ πάλι συμφωνώ απόλυτα λέξη προς λέξη.

  3. sifino apolita kai gw..en i pragmatikotita

  4. είναι που είσαι μέσα σήμερα και σε τρώγαν τα χέρια σου….

  5. πράβο
    σωστά ούλλα

    στο κάτω κάτω, είσαι χαμένος κάπου, είσαι νικητής κάπου αλλού, ο καθένας με το ταλέντο του τζαι τις δυνάμεις του

    τζαι να έβρουμεν που εν καλά να διαπρέπουμε τζαι που δεν έσιει σημασία

    τζαι… αυτά 🙂

  6. simfono ektos se ena simeio; nikites tze xammenoi en yparxoun se toutin tin zwi. to eu agonizesthe den tha prpei na einai simeio anaforas alla simeio prosforas protistos tou idiou sou tou eautou. Nikites kai xamenoi en tapelles anaforas tou perigurou eno to na peis «xereis kati, ti simmasia exei an kapioi einai pio grigoroi mou/argoi mou sto treximo?» simmasia eshi na perno ego kala, na vouro na niotho tous mus mou se egrigorsi tze ta pneumonia mou na anapneoun tze na diago vio kiriolektika…
    sta kopelouthkia mas ego tha emathaina to exis: kamne tzino pou sou areskei gia oso sou areski..meleta to, periergastou to,oneireutou to,tolma to tze an men epiteuxeis akrivos tzino pou itheles en peirazei giati tze to oneiro,i tolmi tze i drasi kamia fora oi mono axizoun oso i peripeteia alla entze oulli i peripeteia.

  7. Συγχαρητήρια,ανακάλυψες την ….ταshινόπιττάν,το χάλκινον έshεις το μές το νερόν !!!!!!!!!!!!!!
    (χωρίς καμίαν δόσην ειρωνείας)

  8. men eisai midenistis re filoui. en oreo na agonizese ke en peirazei an irtes defteros i telefteos (eite sti zoi eite ston athlitismo) toulaxiston tha ksereis oti eprospathises.

    i zoi pou kamnoumen einai i zoi pou exoumen eite mas areskei eite oxi. DEAL WITH IT opos lene ke stin ameriki i kanada pou espoudases.

    ne re file touta exoumen. tha ksipniseis, tha paeis douleia, tha paeis spiti, eite tha aploseis paston kanape eite tha paeis ekso me filous eite tha ise me ta kopelloythkia. analogos polla kala tin exoumen dame. aftokinitoui mas, douleia mas, fai mas spiti mas OULLA exoumen ta.

    ego prosopika zo mia routina alla ematha na lalo doksa si o theos ke na men exo parapono. mia xara tin exoume.

    ke mia filosofia: to thema den einai na ise nikitis. to thema einai na isoun eftixismenos kathos agonizesoun

    panta filika ke xoris kammia epithetikotita

    keep writting:)

  9. Εμενα αρεσε μου πολλα τουτο το ψιλοφιλοσοφικο.

  10. πραβο. σωστα ουλα.

    Ελπίζω να τα έγραψα σωστά.

    Την καλημέρα μου.

    vloutis.wordpress.com
    vloutis.blogspot.com

  11. Μια χαρά τα λαλείς φίλτατε Φιρφιρή.

    Τελικά που τα αλήθκεια το Mojo πρέπει να τον αγαπάς πολλά…τελευταία εν λείπει που τα ποστ σου;-)

  12. kala touto mono sta athlimata isxei allopws…. mporei na se o kalliteros alla na men exeis tis sugkries gia na pas mprosta i tixi einai pio simantiko… ALLA vevaiws ey agonisesthen..!

  13. Ωραίο post για ακόμα μια φορά φιρφιρη… στα παραπάνω θα συμφωνήσω αλλά στην ζωή δεν μένουν οι νικητές ή οι χαμένοι… έστω και αν είσαι πρώτος στα μαθήματα ή είσαι ο πιο όμορφος αμαν εσύ που μέσα σου δεν νίωθεις καλά ότι μπράβο και να ακούσεις δεν θα είναι το ίδιο…..
    anw να είσαι καλά και θέλουμε και άλλα post 🙂

  14. νομίζω έσιεις δίκαιο για το θέμα της παραίσθησης. οι πλείστοι προσπαθούμεν τόσον πολλά να φτιάξουμεν μιαν εικόναν της τέλειας ζωής για να θορούν οι άλλοι ίντα καλά που τα καταφέραμεν, που στο τέλος πιστεύκουμεν την τζι εμείς. το θέμαν έννεν το να αγωνίζεσαι μόνο για να είσαι νικητής ή μόνον σε τζείνα που έσιεις πιθανότητες να κερδίσεις. το θέμαν εν το να καταλάβουμεν, να δεχτούμεν μάλλον, ούλλοι, τζαι εμείς, τζαι τα κοπελλούθκια (εγώ έν έχω, αλλά άμαν έχω τούτον εννά θέλω να ξέρουν) ότι εν εντάξει να είσαι τζαι χαμένος, έτσι μια στο τόσο. εν εντάξει, εν θα χαθεί ο κόσμος. τζαι ο χαμένος μπορεί να μεν τα παίρνει όλα, αλλά εννά ζήσει αν μη τι άλλο.

  15. Συμφωνώ μαζί σου ρε φίλε, αλλά ο κάττος μου όντως είναι ο πιό ωραίος της Κύπρου. Σοβαρά τωρά.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: