Αναρτήθηκε από: firfiris | Οκτώβριος 3, 2007

Πρωτοβρόχια στην Κακοπετριά

Κυριακήν έπια την Καιτούα, τζιαι αφού μου ερούφησεν 24 λίρες πετρέλαιο, επήαμε Περιστερώνα να δούμεν τη γιαγιά. Η στετέ που τον τζαιρόν που εσιει να την δώ έκαμεν μου κάτι αγάπες τζιαι έσπασεν μου τα κόκκαλα που τες αγκαλιές. Εμαϊρεψε μου τζιαι το αγαπημένον μου φαϊ τζιαι έδωκεν μου τζιαι τις ευτζιές της να προκόψω, να έβρω δουλειάν σύντομα (η μάνα μου έκαμεν μου τζιαι Φανουρόπιτταν η οποία εν ετρώετουν γιατί έβαλεν πολλήν βανίλια μέσα) τζιαι να χαρτωθώ τζιαι να της κάμω το δεύτερο δισάγγονο.

Αφού εφάμεν τζιαι εκρεπάραμεν εγύραμεν πας τον καναπέ μες τον ηλιακό τζιαι έδωκεν μας ένα γλυκόν αερούι που αρχίσαμεν να ροχαλίζουμεν με τον πατέρα μου πρίν να μας κάμουν τον καφέ. Πας το πρωτόπνιν μου τρίνγκι τρίνγκι το μόπαϊλ, ήτουν ο ανηψιός μου ο Λούντζος. Πετάσσουμε ποτζί θωρώ τον τζιαι ώστε να το καταλάβω είμασταν εγιώ, ο Λούντζος τζι η Πεζούνα μες το αυτοκίνητο τζιαι επαένναμεν Κακοπετριάν να φάμεν σιάμισι τζιαι λουκκουμάδες.

Αντί να πιάμεν τον κύριον δρόμο επήαμεν που Τεμβριάν τζιαι Γαλάταν μερκές τζιαι εμπήκαμεν του χωρκού. Επαρπατήσαμεν την Παλιά Κακοπετριά τζιαι επιάν μας τα νερά τζιαι εμύρισεν απότομα η Γής χώμα βρεμένο τζιαι που την ωραιότηταν του όλου σκηνικού ούτε εμπήκαμεν στον κόπο να καλυφτούμεν για να μπούμεν πούποτε. Εβρεχτήκαμεν τζιαι απολαύσαμεν το. Σιάμιση τζιαι λοκκουμάδες δεν εφάμεν τελικά αλλά εκάτσαμεν στον Κότσιο τζιαι ήπιαμεν τις μπυρούδες μας τζιαι αμπελοφιλοσοφήσαμεν.

Μετά εκάτσαμεν στο ττάβλιν όπου για πολλοστήν φορά ο εξάδελφος Λούντζος επαραβίασεν τους νόμους των πιθανοτήτων, της φυσικής τζιαι της κβαντικής μηχανικής με τες ζαρκιές του τζιαι εφουτουνιάστηκα οπόταν επήα τζι έκατσα τζι έπαιζα ττάτς μηχανούες όπου έμπηκα πρώτος στα σκόρ γιατί είμαι ο μόνος που ασχολείται τζιαι ο πιό πίκρης που ξέρω άμαν πάιζω επιτραπέζια.

Εσουρούππωσεν τζιαι εξαπολύσαμεν την Σολιά τζι εστραφήκαμεν Περιστερώνα σιγά σιγά. Σαν οδήγουν να πάω σπίτι, τζιαι σε συνδυασμό με την υπέροχην μουσική βραδία που εδιοργάνωσεν ο Μαρίνος ο Χατζηβασιλείου στο Ρεντ το Σάββατο, άρκεψα να σκέφτουμαι πως η Κύπρος μπορεί να μέννεν τόσο άσhημη τελικά. Άρκεψεν τζιαι αρέσκει μου το όλον σκηνικό, οι λλίες η καλές οι στιγμές τζι ελπίζω η δουλειά (που δεν έχω) να μεν μου αρέσει για να έχω λόγους να μουρμουρώ τζιαι να συκκιρτώ τζιαι να έχω έτσι αφορμή να σηκωθώ να φύω.

Advertisements

Responses

  1. re file pio pikris pu mena apokliete na ise. an den exo sovara chances na dero sto epitrapezio n na pe3o n eshi chance na pe3o. ase pu an po je xaso ften mu ulla je ti nixta n jimume pu to kako mu

  2. Το φθινόπωρο η Κακοπέτριά δεν παίζεται. Γενικά η Σολιά. Η Κύπρος Φιρφιρή ενν εσιει πρόβλημα. Τσας λλίον έχουμεν οι Κυπραίοι…. 🙂

  3. είδες που αγχώνεσουν ότι εν θα περνάς καλά. Τώρα να δεις που εν να βρεις και τη δουλειά που θέλεις…και να τελειώσει και το φλατ σου. Κανόνισε τα Χριστούγεννα να κάμουμε ππάρτι. (εκτός και αν την κάνεις για τες βρυξέλλες).


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: