Αναρτήθηκε από: firfiris | Αύγουστος 3, 2007

Οργανωμένα συμφέροντα στην Κύπρο (γιατί δεν έχουμεν υπόθεση)

Αφορμήν για τούτον το κείμενο έδωσεν μου το εξαιρετικό άρθρο του Αριστείδη Χατζή στο e-rooster, το φιλελεύθερο ηλεκτρονικό περιοδικό. Στο άρθρον τούτο, ο κ. Χατζής επεξηγεί γιατί οι οργανωμένες μειοψηφίες γαμούν τζιαι ρέσσουν, ενώ η πλειοψηφία κάθετε στα αυγά της τα βραστά τζιαι μόνον να παραπονιέται εν καλή. Παραθέτω έναν απόσπασμα ποιό κάτω (το άρθρο εγράφτηκε με αφορμήν τις πρόσφατες πυρκαϊές στην Ελλάδα) τζιαι μετά θα σχολιάσω κάποιους παραλληλισμούς με την Κυπριακήν πραγματικότητα. Το πποστ τούτον εν λλίον μεγάλο αλλά πιστεύκω εν έναν θέμα που σηκώνει συζήτησην.

«Το φαινόμενο αυτό, της επικράτησης του συμφέροντος των μειοψηφιών έναντι του γενικότερου συμφέροντος, είναι παλιό (το έχουν περιγράψει ο Ξενοφών και ο Αριστοτέλης) και βέβαια διεθνές, αν και στην Ελλάδα είναι περισσότερο οξύ από αλλού. Οι πολίτες στις δυτικές δημοκρατίες συνηθίζουν να οργανώνονται στις λεγόμενες “ομάδες πίεσης” με σκοπό να πιέζουν τις εκάστοτε κυβερνήσεις (αλλά και τα κόμματα) κάθε φορά που κινδυνεύουν τα προνόμιά τους για να τα διατηρήσουν – και όταν δεν κινδυνεύουν για να τα αυξήσουν. Τα προνόμια βέβαια αυτά διατηρούνται εις βάρος του συνόλου, το οποίο τα χρηματοδοτεί μέσω της φορολογίας. Η αμερικανίδα οικονομολόγος Anne Krueger ονόμασε το φαινόμενο αυτό “προσοδοθηρία” (rent-seeking). Όλες σχεδόν οι ομάδες κοινών συμφερόντων αλλά και πολλές μεγάλες επιχειρήσεις (τα “διαπλεκόμενα”), κάνουν ό,τι μπορούν για να επηρεάσουν την κυβέρνηση, τους βουλευτές, τη δημόσια διοίκηση, τους δήμους, με ένα σκοπό: να πλουτίσουν εις βάρος της αδύναμης πλειοψηφίας.»

Οι δασκάλοι στην Κύπρο που απειλούν με απεργίες, οι εργαζόμενοι στις Κυπριακές Αερογραμμές, οι φορτηγατζήδες, οι γιατροί, οι νοσοκόμοι, τζιαι οι Λυμπιώτες ανά πάσα στιγμή μπορούν να παραλύσουν την Κύπρο (το θέμαν μας δεν είναι αν έχουν δίκαιο τζιαι διαμαρτύρουνται τούτες οι ομάδες αλλά το τί μπορούν να κάμουσιν τζιαι γιατί περνά το δικό τους). Γιατί έτσι;
Ξέρουμεν για παράδειγμα πως οι ΚΑ χάννουν εκατομμύρια λίρες. Τζιαι κάθε χρόνο γαλεύκουν τον κρατικό κουρβανά μόνο για να μεν παττίσουν. Δεν θα είμασταν καλύτερα ως κοινωνία αν ιδιωτικοποιούνταν οι ΚΑ; Ποιός λογικά σκεπτόμενος φορολογούμενος πολίτης ανέχεται να πάν τα λεφτά του τζιερεμέ τζιαι άδικα; Αν θέλουμε να πετάξουμεν τα λεφτά μας καλλύτερα να τα βάλουμεν μες τον απόπατο τζιαι να τραβήσουμεν το καζανάκι. Όμως δεν τολμούμεν να γράψουμεν στους βουλευτές μας τζιαι να τους πούμεν να φέρουν τα μίλια τους, ούτε φκένουμεν στους δρόμους να φωνάξουμε «ΚΑΝΕΙ ΠΟΙΟΝ! ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΠΕΤΑΜΑ»! Γιατί άραγε; Αφου οι κυβερνήσεις είναι άριστες στο να μετρούν τον παλμό του κόσμου, είτε που αγνόν ενδιαφέρον για την ευημερία του (εδώ γελούμεν) είτε προς άγραν ψήφων τζιαι με την προοπτική της επανεκλογής (βλέπε φορολογικές ελαφρύνσεις τζιαι «κοινωνικά» πακκέττα του Τάσσου ένα χρόνο πριν τις εκλογές). Γιατί; Γιατί; Γιατί; Να σας πώ εγιώ γιατί. Γιατί η οργανωμένη μειοψηφία έσιει παραπάνω επιρροή που την «αδύναμη» πλειοψηφία.

Ας πούμεν ότι οι ΚΑ εργοδοτούν 500 άτομα, άτε με τις οικογένιες τους 3000 άτομα. Πως γίνεται να περνά το δικόν τους; Απλούστατα, οποιαδήποτε κυβερνητική απόφαση που έσιει να κάμει με τις ΚΑ επιρρεάζει τα βραχυπρόθεσμα τους συμφέροντα ΑΜΕΣΑ! Άρα ξέρει μια κυβέρνηση πως αν βάλει λουκέττο στις ΚΑ έχασεν 3000 «σίγουρους» ψήφους μονοφάτσιν. Το συμφέρον όμως που θα έσιει ο καθένας μας που το κλείσιμο ή την ιδιωτικοποίηση των ΚΑ, αν και υπαρκτό, είναι μεσοπρόθεσμο ή βραχυπρόθεσμο τζιαι δεν θα δούμεν αποτελέσματα άμεσα ούτε θα  ψηφίσουμε στις εκλογές με αποκλειστικό γνώμονα το μέλλον των ΚΑ.

Δυστυχώς πληρώνουμεν φόρους χωρίς να ξέρουμεν που πάει το κάθε γρόσι της λίρας μας, ούτε ξέρουμεν πόσα επενδύει η κυβέρνηση σε έργα που μας ωφελούν άμεσα. Άρα, η κυβέρνηση έσιει συμφέρον να εξυπηρετήσει 3000 ψήφους σίγουρους παρά να ωφελέσει το σύνολο του Κυπριακού λαού. Οι οργανωμένες μειοψηφίες είναι συντονισμένες τζιαι μιλούν με μιά φωνή (βλέπε γιατρούς, ξενοδόχους, ντιβέλοπερς, καπαρετζήδες κλπ κλπ κλπ ) τζιαι μπράβο τους. Αποτελούν μοχλό πίεσης. Ο λαός στην πλεονότητα του όμως εν ξανισμένος τζι ανοργάνωτος τζιαι γιαυτό θα την τρώει πουπίσω όποτε μια μειοψηφία βλέπει τα συμφέροντα της να θίγονται.

Μια κυβέρνηση πιστεύκω έυκολα μπορεί να συμβιβάσει μιαν σωστή δημοσιονομική πολιτική με το συμφέρον της μάζας του λαού. Για παράδειγμα, πέ με το να βάλουν λουκέτο οι ΚΑ θα γλυτώνει το κράτος 10 εκατομμύρια λίρες το χρόνο (οι αριθμοί εν φανταστικοί). Να φκεί να πεί του κόσμου τζιαι στους βουλευτές, «αν συμφωνείσετε να κλείσει τούτη η ζημιογόνα επιχείρηση, τούτος ο αναποτελεσματικός ημικρατικός οργανισμός που εξυπηρετεί το βόλεμα τζίνων που μας εψηφίσασιν, τότε τις 10 εκατομμύρια λίρες που θα γλυτώσουμεν θα τες δώσουμεν για βελτίωση των εισοδημάτων των ηλικιωμένων (που είναι τεράστιο τμήμα του πλυθησμού), ή θα γοράσουμεν ελικόπτερα να σβύνουμεν τες φωθκιές, ή θα χτίσουμεν σχολεία για να παέννουν τα μωρά ούλλου του κόσμου» Προκαλώ οποιονδήποτε δεν δουλεύκει στις ΚΑ να διαφωνήσει με τούτην την τακτική. Θα δούμεν ούλλοι συμφέρον παρά να είμαστεν στην άγνοια που τροφοδοτεί οικονομικά τα ωφέλη που καρπίζονται οι λίγοι.

Τί νομίζετε;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: