Αναρτήθηκε από: firfiris | Ιουνίου 22, 2007

Ο Αττίλας και οι Ούννοι

Τετέλεσται. Η κκελλέ μου εν μες την βούρκαν. Φοιτιτική ανεμελιά ή ακόμα τζιαι άγχος της διπλωματικής γιόκ. Ήρτεν τελεσίγραφον τηλεγράφημαν.

«Αγαπητέ υιέ. Ελπίζω να είσαι καλά στην υγεία σου. Γνωρίζοντας πόσο σε με έχεις πεθυμήσει θα σου κατεβώ» Τηλεφωνώ Κύπρο, διαμαρτύρουμαι έντονα, προβαίνω σε διαβήματα, προσπαθώ να έβρω δικαιολογίες, γυρεύκω γεναίκαν να βάλω έσσω για να μεν έσιει τόπο. Η μάνα ακάθεκτη τζιαι αμετάκλητη. Έννεν πως εν την αγαπώ, έννεν πως έν την θέλω αλλά όποτε εν η μάνα μου κοντά έχουμεν δύο μεγάλα προβλήματα.
Πρώτον, είναι σαν να κάμνουν έλεγχο οι υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους. Δεν πα να τα κάμω σιόνι, δεν πα να καθαρίζω τζιαι να τρίφω ούλλη μέρα ώστε να γινούν γυαλλίν τα πατώματα, το χτίν τζιαι το χτοσιέριν η μάνα μου. Θωρεί ξημαρισιές, θωρεί τάτσες, θωρεί σκόνες τζιαμαί που δεν υπάρχουν. Εν ο τύπος της γεναίκας που σαρίζει τες βεράντες 3 φορές την ημέραν. Πάντα πριν να έρτουν οι δικοί μου, τζιαι στον Καναδά που ήμουν, έτρωες που χαμαί που το τρίμμα που έκαμνα. Αλλά μπροστά στο μάτιν της Φιρφίρενας που εν όπως το μικροσκόπιο εν άδικος κόπος.
Δεύτερον πρόβλημα- Τα εγγλέζικα της εν όπως τα κινέζικα τα δικά μου. Είναι σαν να έχω ένα μωρό μαζί μου που πρέπει να του εξηγώ τα πάντα. Άϊς τον πελάν αντί να με αφήνει εμένα να συνεννοούμαι, ρωτά να μάθει να μιλά τζιαι τζίνη. Άμαν της λαλώ πως επειδή εγεννήθηκεν τον τζιαιρόν των Εγγλέζων δεν σημαίνει πως ξέρει τζιαι εγγλέζικα απαντά μου πως «έκαμνα επιμορφωτικά τον τζαιρόν που ήσουν μωρό». Πόσα εν τούτο, πως το λαλούν τούτον, εν σωστά που το είπα, ίνταλως γράφετε τζιαι άλλα όμορφα. Εν οκ για 1-2 ώρες. Μετά χάνω την υπομονή μου.

-Ίντα να μου κατεβείς μες την μέση των εργασιών μου;
-Θέλω να ψουμνίσω θέμας…
-Να πάεις εις το Φάσιον Μάρκεττ. Έχω δκιαβάσματα.
-Μα άγγελε μου, εν την αγαπάς την μάμμα σου;
-Παπά, πέ τζι εσύ τίποτε.
-…..(εν ακούεται τίποτε).
-Παπά, ξέρω βαστάς το άλλον το τηλέφωνο. Πέ τζι εσύ τίποτε.
-Εεεεεε…(διστακτικά) τί κάμνεις γιέ μου είσαι καλά;
-Μεν μου αλλάσεις κουβέντα. Εν την θέλω να μου κατεβεί μες τα δκιαβάσματα μου. Πέ της τίποτε.
-Γιέ μου, 35 χρόνια παντρεμένοι έν άννοιξα το στόμα μου εννά το αννοίξω τωρά τζιαι να πάει;
-Έν την θέλεις τη μάμμα να έρτει; Ρωτά η μάνα μου.
-ΈΧΩ ΔΚΙΑΒΑΣΜΑΤΑ!!! ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ;
-Α, όϊ να μου φωνάζεις τζιαι πιάννω την παντόφλα.
-Έχω δκιαβάσματα (πολύ μικρά γράμματα).
-ΠΑΠΑ ΦΙΡΦΙΡΗ (η μάνα μου λαλεί του τζύρη μου)
-Μεν φωνάζεις της μάμμας.
-ΝΑΙ ΑΛΟΟΥ!!! ΙΝΝΑ ΜΠΟΥ ΚΑΜΝΕΙΣ ΓΙΟΚΚΑ ΜΟΥ!!! (μπαίνει η στετέ).
-Ναι γιαγιά, τί κάμνεις;
-Μια χαρά χρυσαφένε μου.
-Ίντα έκαμες την μάνα σου τζιαι φωνάζει;
-Ρωτά με αν θα έρτει Αγγλία τζιαι γιώ λαλώ της πως εν μπορώ.
-΄Εβαλε με τζι έκαμα καττιμέρκα τζιαι πουρέκκια να σου φέρει.
-ΔΗΛΑΔΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΣ ΤΟ ΚΥΡΙΑ ΦΙΡΦΙΡΗ!!!!
-Εγώ γιέ μου, έντζιαι…(μάμμα)
-Μεν της φωνάζεις της μάνας σου γίόκκα μου τζιαι εν που σ’αγαπά τζι επεθύμησε σε.
-ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΑΣ ΟΤΙ ΚΑΜΝΩ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ; WHY ME?
-Γούαϊ μί! Σημαίνει «Γιατί εγώ;» έννεν; (μάμμα)
-Ε;
-Είδες που ξέρω εγγλέζικα;
-Εσού τζιαι η Θάτσιερ είσαστεν (παπάς)
-Εξηγάτε μου τζι εμένα τζι εν καταλάβω..(στετέ)
-Άσε γιαγιά. Ίντα πουρέκκια έκαμες.
-Που τζίνα που σ’αρέσκουν ασημένε μου.
-Τζιαι της αναρής τζιαι του κεϊμά;
-Τζιαι της αναρής τζιαι του κεϊμά.
-Τέλοσπάντων…
-Αγαπά σε η μάμμα. Έπιασα σου τζιαι σώβρακα τζιαι κλάτσες να σου φέρω.
-ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΝΑΒΡΑΚΩΤΟΣ ΤΖΙΑΙ ΑΚΛΑΤΣΩΤΟΣ ΤΖΙΑΙ ΚΑΤΙΣΙΗ ΣΟΥ ΑΝ Μ’ΑΡΚΕΨΕΙΣ!
-Μεν φωνάζεις εννά κάμεις ρυτίδες.
-Μεν φωνάζεις γιέ μου. Έχουμεν τζιαι καλά νέα. (παπάς).
-Πέ μου να δούμεν. . .
-Επίεν η ελληνική τέσσερα σεντ πάνω.
-Καθένας με τον πόνο του.
-Εν μακριά το Λούττον που το σπίτι σου;
-Εεεε, τσάς.
-Έρκουμαστε Λουτόν 2:30 το πρωί την Κυριακή.
-Ποιοί ερκούμαστεν; (δαμάι πιάννει με η ταχυπαλμία).
-Με την θκεία σου τζιαι τα μωρά. Ο Κ. θέλει να παέι να δεί την Μάτσιεστερ. Κανόνισε.

Δαμαί ο εγκέφαλος μου αρχίζει τζιαι παραληρεί. 5 Του μήνα πετώ για Κένυα, εμείναν μου δκυο εφτομάδες να τελειώσω τζιαι κατεβάινουν μου για μιαν εβδομάδα μισό σύνταγμα συγγενείς.

-Φίρφιρή.
-Τί ‘ναι παπά; (με πολλήν απογοήτευση).
-Να πελλάνεις…

Μαλακιούλλα το ππόστ σήμερα αλλά τζι η έμπνευση εν με τις ώρες της.

Advertisements

Responses

  1. Όι τζιαι μαλακιούλλα! Εσηεις πολλά μοναδικό/διασκεδαστικό τρόπο να αφηγήσε ιστορίες (ή οικογενειακές τραγωδίες στην συγκεκριμένη περίπτωση)

    Συλλυπητήρια……αλλα να πελλάνεις

  2. Λοιπόν, μερικές ώρες πριν να έρτουν αφήνεις τα κλειθκιά κάτω που το χαλούι με μια σημείωση στην πόρτα «πάω στο Αμστερνταμ να διευρύνω τους ορίζοντες μου με ναρκωτικά τζιαι πουτάνες»…. και κλείνεις δωμάτιο σε ξενοδοχείο κοντά στη σχολή για να τελειώσεις ήσυχα τα θκιαβάσματα & τις εξετάσεις.

    Εεε;

  3. Ohho mana mou. Je ton jiri mou pou erkete to statement tis kartas telos tou mina poios ton koumantarei?

  4. Ooooo firfiri m tha kaloperaseis akouww!! Empirazei tha faeis ta kattimerka k ta pourekkia k tha sou perasei to marazin 🙂

  5. koryfeos o papas sou!

    «Na pellaneis»

    XA XA XA XA XA XA

    (malakioula NOT)


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: