Αναρτήθηκε από: firfiris | Ιουνίου 12, 2007

Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε

Κάθε ναός στην Κύπρο είναι μια μικρογραφία της Κυπριακής κοινωνίας, που τον τρόπο που γίνεται η Θεία Λειτουργία μέχρι που τον τρόπο τζιαι τόπο που κάθεται ο καθένας. Ο κάθε χαρακτήρας που θα δείτε μές την εκκλησιάν είναι αντιπροσωπευτικός του ρόλου που μπορεί να παίζει ο καθένας στην κοινωνίαν γενικότερα.

Ξεκινούμεν που την κοτζιάκαρην την αυθαίρετην μόλις μπείς μέσα. Κάθεται δίπλα που το κηροστάσιο τζιαι αυθεπάγγελτα τζιαι δίχα να της πεί κανένας σβήνει τα τζιαιρκά για να κάμει τόπο στα υπόλοιπα. Δεν έφτασα μιαν φοράν ο φτωχός να ανάψω τζερίν, να κρατώ νάκκον τεντωμένο το φυτίλιν του να κοπεί να μεν μου κρέμμεται, τζιαι να έρκεται η κοτζιάκαρη μόλις το βουττήσω μες την άμμο να μου το σβήννει. Μιαν φορά, που ήμουν πέντε χρονών, εγόρασα τζερίν χοντρόν της λίρας τζιαι μόλις το άναψα τζι’ εποτάβρησεν με το τζύρης μου να το στήσω εσηκώθην η γριά τζι έσβησεν μου το. Διώ της τζι εγιώ μιαν κλωτσιάν τζιαι εξ όσων μου είπαν θα τρέμουν τα σιέρκα μου άμα μεγαλώσω που εσήκωσα σιέριν πας σε μεγαλύττερον μο. Ακόμα περιμένω.

Προχωρώντας στον ναό θα δείτε τους φτωχούς τζιαι τους έντιμους να κάθουνται πίσω για να στέκουνται τζιαι τους προύχωντες τζιαι του καλοντυμένους να κάθουνται μπροστά μπροστά κορτωτοί τζιαι να καπαρτίζουν. Φαίνεται καταλάβουν την λειτουργία παραπάνω που τους άλλους. Φάτσες γνωστές τζιαι άγνωστες. Βούκκα ξιουρισμένη τζιαι σπιρτοκολώνια να μυρίζει ο τόπος τζιαι να σμίεται με την μυρωθκιάν του θυμιατού που λατρεύω. Ο πατέρας μου πάντα εύρισκεν σκάμνο διότι επαένναμεν που τους πρώτους τζιαι ξέρω τζιαι πότε να σταθώ τζιαι πότε να κάτσω αν τζιαι προτιμώ το τελευταίο.
Πίσω οι γεναίτζες να βουρούν τα κοπελλούθκια τους που εν κάθουνται ένα τόπο τζιαι φωνάζουν τζιαι κλαίσειν τζιαι κάθε λλίον ο παπάς κάμνει παρατήρηση που τα μεγάφωνα.

Οι ψάλτες δε, θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύκουν τους ηγέτες μικρών κομμάτων που φωνάζουν μόνον για να τους ακούει ο κόσμος. Άμαν έν έσιει κανέναν επίσημο εν με το στανιό που γκαρίζουν τζιαι με το πάσον τους παντές τζιαι κάθε ψαλμός εν το τροπάριον της Κασσιανής. Άμαν έσιει κανέναν επίσημο, πολιτικό ή κανένα κληρικό χρυστοστολισμένον όπως το παγώνι, βάλλουν την τέχνην τους ούλλη τζιαι γίνουνται λαλίστατα αηδόνια με οίστρον.

Η Θεία Κοινωνία, τούτον το άχραντο μυστήριο μπορεί να γίνει με θκυό τρόπους. Ή που θα πάσειν ούλλοι κούλλου μάκκα τζιαι θα κάμουν γιουρούσι τζι απού προλάβει ή που θα πάσειν γραμμήν ξέροντας καθένας την θέση του τζιαι τον τόπο του στην κοινωνία, οι μανάδες με τα μωρά πρώτα τζιαι ούτω καθεξής. Ίσως ναν καλλύτερα έτσι, διότι εν μας κανούν οι ψάλτες οι κακοφωνάρηδες , ύστερα εννά έχουμεν τζιαι τα μωρά.

Το παναΰριν το μεγάλον όμως εν μες το ιερός. Αν εξαιρέσουμε κάτι γέρους τακτικούς που πάν στο ιερό γιατί πάντα έσιει σκάμνο, εν ούλλον μιτσιοί που προσπαθούν με την σειρά τους να πιάσουν εξαπτέρυγα. Για να πιάσεις εξαπτέρυγα είτε πρέπει να προσπαθήσεις πάρα πολλά ή να είσαι φίλος του παπά. Αν ήταν αξιοκρατικά τα πράματα, θα εξεκίνας που το φαναρούι, μετά στο εξαπτέρυγο τζιαι τέλος στον Σταυρό (που εν τζιαι ο πιό βαρετός). Εγώ εξεκίνησα ταπεινά που το φαναρούι τζιαι έκαμνα τα κουτσοδούλια ούλλα. Βούρα ποτζί, βάλε νερό να βράσει, φέρε το ένα, φέρε το άλλο, βούρα έλα, κάτσε σήκου…ειδικά άμαν έλειπεν καμιά φορά ο δκιάκος. Οι άλλοι οι μιτσιοί όμως, ακόμα τζιαι πιό μιτσιοί που εμένα, επιάνναν εξαπτέρυγα ολόϊσια τζι ο Κυριάκος πάντα έπιανεν το Σταυρό. Είμαι μαλάκας δηλαδή εγώ. Την μόνη χαρά που είχα τότε τζιαι έκαμνεν της Κυριακές υποφερτές (επειδή δεν εκαταλάμβαινα γρίν που το τί ελάλεν η λειτουργία)ήταν η προσδοκία του να ντυθώ ένα πράμα κότσινο με σταυρούι πουπίσω τζιαι να κάμω παρέλαση γυρώ που τους σκάμνους με τον Σταυρό τζιαι μετά να σταθώ μπροστά που το ιερό. Κάθε Κυριακή τζιαι μια απογοήτευση. Κάθε φορά που επροσπάθουν παραπάνω είσιεν τζιαι παραπάνω δουλειά τζιαι τρέχαμα. Κάτι ένα πράμα όπως ούλλους τους έντιμους τους μισθωτούς στην Κύπρο.

Μιαν Κυριακή, θα ήμουν εννιά-δέκα χρονών, έφτασεν ο κόμπος στο χτένιν. Γυρίζει ο Κυριάκος, που θα ήταν 12 χρονών τότε τζιαι λαλεί μου παντές τζιαι ήταν ο μάστρος μου, ο γειωμένος, «άναψε τον θυμιατό τζι εν ώρα…». Εδιαμαρτυρήθηκα εγώ. «Ρέ, άκουσες τί σου είπα;». «Έν είμαι σκλάβος σου!». Μεν τα πολλολέμεν, αρπαχτήκαμεν μες το ιερό (ετράβαν ο ένας τα μαλλιά του άλλου ώστε να δούμεν ποιός εννά πονήσει πρώτος) τζιαι ήρτεν ένας γέρος τζι εχώρισεν μας, χαζίριν να τον σύρουμε τζιαι τζίνον χαμέ. Αν δεν έρκετουν ο γέρος ήταν να με κάμει άχρηστον ο Κυριάκος πριν να προλάβει να πείς «αγαπάτε αλλήλους». Τούτα ούλλα εγίναν σε δευτερόλεπτα. Ήρτεν ο παπάς πουπάνω μας άρπαξεν μας που το φτίν τζιαι έβαλεν μας να υποσχεθούμαι να πα να εξομολοηθούμεν. Ο Κυριάκος έπιασεν το Σταυρό τζι εγώ έφκηκα που την πορτούα την πλαϊνή τζιαι έκατσα πας το κατρατζύλιν δίπλα στο παρκούι τζι εφύρτηκα του κλαμάτου. Λλίον η περηφάνια, λλίον η αδικία, λλίον το νεαρόν της ηλικίας.

Όταν ετέλειωσεν η λειτουργία εσκέφτουμουν αν θα το ελάλουν του πατέρα μου το συμβάν διότι ο παπάς του Κυριάκου ήταν αστυνομικός τζιαι μπορεί να τον έβαλλεν φυλακή. Είπα του το τελικά τζιαι έκατσεν τζι άκουσεν με με προσοχή τζιαι κατανόηση. Μετά χαζίριν να τες φάω τζι ευτυχώς που ήταν Κυριακή τζι εβούρουν τζιαι πιό γλήορα του. Ούτε τζίνος εκαταλάμβαινε την έννοια του «ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ» τζιαι η απάντηση του, αν τζιαι σωστή, δεν με ικανοποίησεν καθόλου «Σαν μεν είσουν τζιαμαί να δώσεις αφορμή». Μετά επήρεν με περίπατο στη Λήδρας τζι εγόρασεν μου παγωτόν που τον Ηράκλη τζι επαίξαμεν τζιαι με τον παπαγάλο.

Αστεία πράματα πλέον αλλά τωρά εκατάλαβα το νόημαν τους. Πως ότι τζι αν κάμουμεν μες την Κύπρο η κκελλέ μας εν μες την βούρκα που τους προβατόσχημους δυνάστες μας, τζι η μόνη σωτηρία μας τζιαι λύτρωση θα είναι που άλλον ή σ’άλλον κόσμο. Μόνοι μας μόνο σιεσιέ θα τα κάμουμεν.

Advertisements

Responses

  1. Τζίνος ο Κυριάκος….εν παντού ο γέριμος…

    Εν που τζίνα τα εξαπτέρυγα πάντως που άρκεψα να αντιλαμβάνομαι διαφορετικα την εκκλησια


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: